هیچ اشتیاقی به پای اشتییاقی که شب برای رسیدن به صبح دارد‌‌٬نمی رسد.چشمانش را به ورای کوهها می دوزد تا شاید او اولین کسی باشد که معشوقش را می بیند٬اما این شب همیشه به کوهها حسود است زیرا که صبح دلربا از ورای بام او با همه دلبری می کند.